וַיָּבֹא֩ אַחְאָ֨ב אֶל־בֵּית֜וֹ סַ֣ר וְזָעֵ֗ף עַל־הַדָּבָר֙ אֲשֶׁר־דִּבֶּ֣ר אֵלָ֗יו נָבוֹת֙ הַיִּזְרְעֵאלִ֔י וַיֹּ֕אמֶר לֹֽא־אֶתֵּ֥ן לְךָ֖ אֶת־נַחֲלַ֣ת אֲבוֹתָ֑י וַיִּשְׁכַּב֙ עַל־מִטָּת֔וֹ וַיַּסֵּ֥ב אֶת־פָּנָ֖יו וְלֹֽא־אָ֥כַל לָֽחֶם׃
Umuwi si Ahab sa kanyang bahay na mabigat ang loob at galit dahil sa sinabi sa kanya ni Nabot na taga-Jezreel, nang sabihin nito: “Hindi ko ibibigay sa iyo ang mana ng aking mga ninuno.” Humiga siya sa kanyang higaan, ibinaling niya ang kanyang mukha sa ibang direksiyon, at hindi siya kumain.
II Kings
Ezéchias tourna la face vers le mur et implora l’Éternel en ces termes: